ONDERWERPEN

Zal het kapitalisme het World Social Forum verslinden?

Zal het kapitalisme het World Social Forum verslinden?


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Door Olivier Bonfond en Éric Toussaint

Het is heel goed mogelijk dat het WSF geleidelijk wordt geabsorbeerd door het kapitalistische systeem. Als radicaal netwerk gelooft CADTM echter dat het WSF nog steeds een positieve rol kan spelen als plaats voor discussie over alternatieve paden om authentieke menselijke ontwikkeling te garanderen, gebaseerd op sociale rechtvaardigheid en respect voor de natuur.


Olivier Bonfond, Éric Toussaint Geïnterviewd door Marga Tojo Gonzales

Tussen 21 januari en 2 februari 2010 hebben Eric Toussaint en Olivier Bonfond, anti-globalistische activisten, leden van de Internationale Raad van het WSF, de wereldvergadering van sociale bewegingen en het internationale netwerk CADTM (Comité voor de Annulering van de Derde Wereldschulden www.cadtm.org), nam deel aan verschillende internationale bijeenkomsten en activiteiten in Brazilië: internationaal seminarie over sociale bewegingen (gehouden in São Paulo tussen 21 en 23 januari), internationaal jeugdkamp in Novo Hamburgo, Internationaal seminarie getiteld "10 jaar later: uitdagingen en voorstellen voor een andere mogelijke wereld ", georganiseerd in Porto Alegre van 25 tot 29 januari 2010 door de" Groep voor reflectie en ondersteuning van het WSF-proces ", bestaande uit verschillende Braziliaanse organisaties, in het bijzonder IBASE, Ethos en de Paulo Freire Instituut, evenals in de vergadering van sociale bewegingen (Porto Alegre, 29 januari). Ondanks een zeer kritische analyse denken Eric Toussaint en Olivier Bonfond dat het World Social Forum nog wel een positieve rol kan spelen, maar onder bepaalde voorwaarden.

Marga Tojo Gonzales: Tien jaar nadat de slogan 'een andere wereld is mogelijk' werd geboren, leeft de meerderheid van de wereldbevolking nog steeds in onmenselijke omstandigheden en heeft de internationale financiële crisis de situatie verder verslechterd. Hebben de alter-globalisten gefaald?

Olivier Bonfond: Wanneer de vraag op deze manier wordt gesteld, moet worden erkend dat het World Social Forum en de alterglobaliseringsbeweging in het algemeen er niet echt in geslaagd zijn de gang van zaken te veranderen. Aan de basis van deze grote evenementen, die de wereldfora zijn, was het doel om de samenleving om te vormen tot een plek waar meer sociale rechtvaardigheid en minder ongelijkheid bestond en waar alle burgers hun fundamentele mensenrechten vervulden. Maar in werkelijkheid moet de vraag anders worden gesteld. Het gaat erom te bepalen of het WSF en de antiglobaliseringsbeweging een positieve rol hebben gespeeld bij het opbouwen van een machtsverhouding die gunstig is voor de uitgebuite en onderdrukten op de planeet. Dus de evaluatie is vrij positief. Maar er is niets wonderbaarlijks aan het WSF en het blijft een proces in beweging, met zijn zwakheden en tegenstrijdigheden. Het is ook erg 'jong': het WSF is pas 10 jaar oud en de antiglobaliseringsbeweging bijna niet meer, wat erg weinig is als we het vergelijken met de krachten waarmee ze worden geconfronteerd, dat wil zeggen die van een internationale kapitalistische oligarchie en die van transnationale bedrijven, ten dienste waarvan krachtige instrumenten werken, zoals de Wereldbank, het IMF, de WTO, de NAVO ...

M.T.G.: Wat is volgens u de belangrijkste prestatie van deze beweging na 10 jaar Foros?

Eric Toussaint: Het WSF speelde een zeer belangrijke rol op twee niveaus. In de eerste plaats door het delegitimeren van het neoliberalisme als het enige mogelijke model voor de mensheid. Natuurlijk is de "ideeënstrijd" nog niet voorbij en is de logica van fataliteit nog steeds in veel geesten aanwezig, maar de beweging van de alterglobalisering was in staat om de noodzaak en de mogelijkheid van een wereldwijd alternatief te demonstreren en zichtbaar te maken. Het toonde de nutteloosheid aan van enkele modieuze uitspraken, zoals bijvoorbeeld de uitdrukking "het einde van het verhaal" door Fukuyama of de "TINA" (Er is geen alternatief) door Margaret Thatcher.

De andere zeer belangrijke prestatie van het WSF is dat het enerzijds de aanleg en versterking van internationale netwerken mogelijk heeft gemaakt, en anderzijds de verbinding tussen deze verschillende netwerken. In de context van de strijd tegen het geglobaliseerde kapitalisme is dit aspect fundamenteel. In het licht van strategieën en machtsverhoudingen die tot isolatie en / of concurrentie tussen landen en volkeren leiden, is het inderdaad essentieel om buiten het nationale kader te treden en mondiale alternatieven voor te stellen, solidariteitsbanden op te bouwen en vooral ook actiestrategieën te coördineren. en mobilisaties internationaal. In de beginjaren van het forum valt niet te ontkennen dat er een interessante dynamiek was tussen de fora, de sociale bewegingen, de verschillende internationale campagnes over kwesties als schulden, de WTO, militarisme, ecologie, feminisme ... en de organisatie van grote mobilisaties ter gelegenheid van bijeenkomsten van de Wereldbank, het IMF, de WTO, de G8, de NAVO, of zoals de krachtige wereldwijde mobilisatie van februari 2003 tegen de voorbereidingen voor de invasie van Irak.

M.T.G.: Gebeurt dit nu niet meer? Bent u een van degenen die denkt dat het World Social Forum zijn adem verliest?

O.B. Het valt niet te ontkennen dat het Forum aan vitaliteit, bruikbaarheid en ook legitimiteit heeft ingeboet (vooral na het WSF dat in januari 2007 in Nairobi werd georganiseerd P | 1 |). De oorzaken zijn talrijk: de institutionalisering van het WSF, de versterking van de invloed van grote NGO's met aanzienlijke financiële middelen, de smaak van enkele WSF-delegaties en leiders voor vier- of vijfsterrenhotels, het onvermogen om 'echt te fuseren' de activiteiten tijdens de wereldfora (meer dan 1.500 activiteiten in vijf dagen op de laatste WSF in Belem), het zoeken naar fondsen in grote particuliere of gemengde bedrijven (Petrobras, de grote Braziliaanse oliemaatschappij, waarvan het kapitaal voor 61% privé is; de Ford Foundation; de multinational CELTEL in Afrika…).

Ook de politieke evolutie van de afgelopen jaren woog zwaar. We mogen niet vergeten dat de twee belangrijkste landen waarin het forum oorspronkelijk werd opgericht, Brazilië | 2 | en Italië, ondergingen vanaf 2003 twee regeringservaringen die een duidelijke invloed hadden op het verloop van het World Social Forum: de ervaring van Lula's presidentschap in Brazilië en die van de Prodi-regering | 3 | in Italië. Belangrijke krachten die de basis vormden voor de oprichting van het Wereld Sociaal Forum ondersteunden of ondersteunen deze regeringen, die sociaal-liberaal beleid toepasten (of nog steeds toepassen), of gewoon neoliberalen.

Het moet ook gezegd worden dat het WSF en de alter-beweging geen "overwinningen" op wereldniveau behaalden. Gelukkig helpt de strijd tegen de FTAA (Free Trade Agreement of the Americas, geleid vanuit Washington), die in 2005 zegevierde, op het Latijns-Amerikaanse continent om haar reputatie gedeeltelijk te behouden. Maar als je naar het wereldtoneel kijkt, terwijl het kapitalisme door een crisis van enorme omvang gaat, is er niet eens een belasting op financiële transacties om speculatie tegen te gaan. De imperialistische oorlogsavonturen gaan door. De Hondurese coupplegers zijn nog steeds aan de macht.

Kopenhagen was een duidelijke mislukking. Het feit dat de beweging op internationaal niveau nog geen overwinning heeft behaald, leidt tot ontmoediging bij degenen die snellere tastbare resultaten verwachtten. Op dit niveau kan worden gezegd dat de FSM stikt, in die zin dat hij geen lucht of brandstof heeft om de versnelling sneller te laten bewegen.

E.T. Hieraan moet worden toegevoegd dat de meerderheid van de WSF-leiders weigerde te evolueren naar een beweging met de wil om mobilisaties op een gemeenschappelijk platform op te roepen. En als er geen wil is om op internationaal niveau te mobiliseren, als er geen wil is om gemeenschappelijke doelen te stellen, is het moeilijk om vooruitgang te boeken. Het is onvermijdelijk dat het WSF steeds meer lijkt op een enorme markt voor ideeën (en voorstellen) die niet leiden tot een gemeenschappelijke strijd om bepaalde doelstellingen te bereiken. We hebben echter een internationaal instrument nodig om te bepalen wat de prioriteiten zijn, de doelstellingen en de doelstellingen die we willen bereiken, een gemeenschappelijk actiekalender, een gemeenschappelijke strategie. Als het forum dit niet toestaat, zal het nodig zijn om een ​​ander instrument te bouwen, maar zonder het forum te elimineren of te verlaten. Ik denk dat het zijn reden heeft om te bestaan. Maar aangezien een sector van het WSF niet wil dat het een mobilisatie-instrument wordt, is het beter om een ​​ander instrument te bouwen met de organisaties en individuen die ervan overtuigd zijn dat dit nodig is. Dat belet ons niet actief deel te nemen aan het Forum. Ik zeg dit om een ​​splitsing te voorkomen, een eindeloos debat dat meer verlamt dan helpt.

M.T.G. Naar welk nieuw instrument verwijst u?

E.T. : Er is een voorstel dat, de waarheid, relatief weinig impact had. Dit is de oproep die Hugo Chávez eind november 2009 deed voor de oprichting van een Vijfde Internationale, die sociale bewegingen en linkse partijen zou samenbrengen. | 4 | Ik vind het in principe erg interessant. Het zou een geldig perspectief kunnen zijn als er een reflectie is, een dialoog tussen partijen en sociale bewegingen: een Vijfde Internationale als een instrument van convergentie voor actie en voor de uitwerking van een alternatief model. | 5 | Maar naar mijn mening zou het geen organisatie vormen zoals de Internationals die hebben bestaan ​​- of nog steeds bestaan, aangezien de Vierde Internationale nog steeds bestaat - partijorganisaties met een vrij hoge mate van centralisatie. Ik denk dat de Vijfde Internationale geen hoog niveau van centralisatie zou moeten hebben en dat het niet zou moeten impliceren dat internationale netwerken of een organisatie als de Vierde Internationale zichzelf ontbonden zou moeten hebben. Deze zouden zich kunnen aansluiten bij de Vijfde Internationale, met behoud van de essentiële kenmerken ervan, maar een dergelijke aanhankelijkheid zou aantonen dat alle netwerken of grote bewegingen de wil hebben om verder te gaan dan specifieke fronten, zoals coalities over klimaat en sociale rechtvaardigheid, voedselsoevereiniteit, schulden ... hebben gemeenschappelijke vlaggen tussen veel netwerken en dit is positief. Maar als het mogelijk was om een ​​permanent front te bereiken, zou het beter zijn. Door deze uitdrukking te gebruiken, geef ik al een bepalend element.

Voor mij zou de Vijfde Internationale in de huidige situatie een permanent front zijn van partijen, sociale bewegingen en internationale netwerken. De term "front" impliceert duidelijk dat iedereen zijn identiteit zou behouden, maar voorrang zou geven aan wat hij verenigt om gemeenschappelijke doelen te bereiken en vooruitgang te boeken in de strijd. De laatste maanden van 2009 en begin 2010 hebben eens te meer de noodzaak aangetoond om de capaciteit voor collectieve actie te vergroten, aangezien de mobilisatie tegen de staatsgreep in Honduras volstrekt onvoldoende was. Het is zorgwekkend, want, aangezien de Verenigde Staten de staatsgreep steunen door de verkiezingen die volgden te legitimeren, | 6 | staatsgreepkrachten over de hele wereld beschouwen dit opnieuw als een redelijke optie. In Paraguay bijvoorbeeld, keert het debat tussen de coupplegers terug naar het "wanneer" en het "hoe". Ze zijn ervan overtuigd dat een staatsgreep van het Nationaal Congres tegen president Fernando Lugo noodzakelijk is. Hieruit blijkt dat de mobilisatie met betrekking tot Honduras onvoldoende was. Dit was ook het geval in Kopenhagen en nu in Haïti. Ook de reactie op de Amerikaanse interventie in Haïti is duidelijk onvoldoende.


MTG: Wat vind je van de recente evolutie van het WSF en meer specifiek, hoe analyseer je de forums van Porto Alegre en Salvador de Bahia?

O.B .: Het meest positieve element van de activiteiten die in januari 2010 in Porto Alegre werden ondernomen, was ongetwijfeld de lancering van een internationale campagne tegen de aanwezigheid van militaire bases op het Latijns-Amerikaanse continent. Deze campagne, “Latijns-Amerika en het Caribisch gebied: een regio van vrede. Nee tegen buitenlandse militaire bases! ”, Geleid door een platform van zeer belangrijke organisaties | 7 |, toont aan dat het WSF als open ruimte nog steeds bepaalde mobilisatiecampagnes kan realiseren. Nog een positief punt: de activiteit ter voorbereiding van de mobilisatie voor de "Wereldconferentie van de mensen over klimaatverandering en de verdediging van Moeder Aarde", | 8 | dat van 19 tot 22 april 2010 in Cochabamba zal plaatsvinden, heeft veel organisaties samengebracht.

Helaas ontbraken de negatieve elementen niet, noch in Porto Alegre, noch in Salvador de Bahia. Het is in de eerste plaats noodzakelijk om de schaarse aanwezigheid van sociale bewegingen te benadrukken (in het bijzonder van de inheemse organisaties die een positieve invloed hadden gehad op het WSF dat in januari 2009 in Belem werd gehouden), en bijgevolg werden de debatten gedomineerd door grote ngo's, die niet doe alsof ze de diepe logica van het kapitalistische systeem helemaal niet in twijfel trekken. Bovendien, hoewel het niet nieuw is, werd de organisatie van deze twee fora gefinancierd door transnationale bedrijven zoals Petrobras. Dit is een joint venture die olie en gas exploiteert, met name in Bolivia, Ecuador en Brazilië, en daarbij ernstige milieuschade veroorzaakt. Als we ons artikel 4 van het Porto Alegre Charter of Principles herinneren: "De alternatieven die worden voorgesteld voor het World Social Forum zijn in strijd met een proces van kapitalistische universalisering in opdracht van grote multinationale bedrijven en regeringen en internationale instellingen ten dienste van hun belangen", | 9 | we zullen onmiddellijk begrijpen waar het probleem zit. Zeker gezien het feit dat deze fora werden gekenmerkt door een indrukwekkende aanwezigheid van de regering Lula, zowel wat betreft financiële steun, die ook niet nieuw is, als wat betreft de programmering van de verschillende activiteiten. Bij alle activiteiten die ik bijwoonde, zat er een vertegenwoordiger van de Braziliaanse regering aan tafel met een toespraak waarin altijd een positieve balans van de regering Lula werd gemaakt. Daarin schuilt een reëel gevaar, dat een sociaal forum een ​​legitimerend instrument wordt voor een regering die een liberaal sociaal beleid voert.

MTG: Precies, met betrekking tot deze kwestie van de aard van de Braziliaanse regering, gaven sommige media een sterke controverse onder u weer. Eric Toussaint en Socorro Gómez, vertegenwoordiger van Cebrapaz en lid van de PcdoB, verklaarden dat Brazilië een perifeer imperialisme was in de loop van een debat over de nieuwe wereldorde. Iemand in de zaal, ook lid van de PCdoB, beschuldigde hen ervan mee te hebben gespeeld met het Amerikaanse imperialisme. Wat zegt dat?

E.T. Brazilië neemt een unieke plaats in: met een nationale economie die alleen de helft van het bruto binnenlands product van Zuid-Amerika vertegenwoordigt, kan het worden beschouwd als een perifere imperialistische macht die in staat is een politieke lijn te bepalen die onafhankelijk is van Washington. De term imperialisme kan om verschillende redenen worden toegepast op een land als Brazilië: zijn transnationale bedrijven (Petrobras, Vale Rio Doce, Odebrecht | 10 |) doen aanzienlijke investeringen in het buitenland tot het punt dat ze een aanzienlijk economisch gewicht hebben en het besluitvormingsbeleid van buitenlandse regeringen beïnvloeden (dit is het geval in Paraguay, Bolivia, Ecuador, hoewel de autoriteiten van deze landen proberen de soevereiniteit over hun economie te herwinnen, wat spanningen met Brasilia impliceert); hun bedrijven halen het beste uit de middelen en werknemers van de landen waarin ze investeren; de regering van Brasilia stelt haar buitenlands beleid volledig in dienst van de belangen van de Braziliaanse transnationale ondernemingen; Brazilië probeert zich geleidelijk uit te rusten met strijdkrachten die in staat zijn om permanent buiten zijn grenzen in te grijpen (hij leidt de Minustah in Haïti | 11 |).

Het bijvoeglijk naamwoord perifeer moet worden toegevoegd aan het zelfstandig naamwoord imperialisme voor zover Brazilië geen dominant imperialisme vormt, vergelijkbaar met de Verenigde Staten, de belangrijkste landen van de Europese Unie (of de Europese Unie als zodanig) of Japan. Brazilië moet in dezelfde categorie worden geplaatst als China, Rusland en India, waarmee het de BRIC's (Brazilië, Rusland, India, China) integreert, die categorie die vijftien jaar geleden werd uitgevonden om de belangrijkste perifere machten aan te duiden die in staat zijn om een ​​politiek gewicht uit te oefenen. economische invloed waarmee de dominante economische mogendheden rekening moeten houden. Het is noodzakelijk om te specificeren dat Brazilië de laatste plaats in dit kwartet bezet vanwege zijn economische omvang en vanwege het feit dat het geen kernwapens heeft. In die zin kun je Zuid-Afrika benaderen. Brazilië en de Verenigde Staten hebben in verschillende opzichten uiteenlopende belangen: de economische belangen van de Braziliaanse bourgeoisie in landbouw- en industriële aangelegenheden kunnen niet worden genoegen genomen met het protectionisme van de Verenigde Staten.

In dezelfde geest, de reactivering van de IV-vloot | 12 | en het gebruik van Colombiaanse militaire bases maakte Brasilia van streek, dat deze acties interpreteert als een hernieuwde wil om door Washington controle te krijgen over Zuid-Amerika en in het bijzonder over het strategische gebied van de Amazone. De recente inzet van meer dan 15.000 Amerikaanse troepen in Haïti, waar Brazilië de Minustah leidt, een VN-troepenmacht, irriteert ook de Braziliaanse regering. Aan de andere kant is een andere bron van wrijving tussen Washington en Brasilia de goede relaties die Lula onderhoudt met Cuba en Venezuela, de twee belangrijkste nachtmerries van de Verenigde Staten op het westelijk halfrond.

Er moet ook op worden gewezen dat de karakterisering van het perifere imperialisme niet afhangt van de politieke partij die in de regering zit: het doet er weinig toe of rechts of links aan de macht is. De term imperialisme lijkt voor sommigen overdreven, aangezien het wordt geassocieerd met een politiek van militaire agressie. Maar het is een bekrompen visie op de term imperialisme. Heeft de ontwapening van Duitsland of Japan (en het verlies van hun koloniën door laatstgenoemden) na de Tweede Wereldoorlog het imperialistische karakter van deze machten doen verdwijnen?

De belangrijkste voorloper in het gebruik van de term sub-imperialisme met betrekking tot Brazilië is de Braziliaanse econoom Ruy Mauro Marini, | 13 | een van de ouders van de afhankelijkheidsschool. Het zei het volgende: "Momenteel kunnen we Brazilië beschouwen als de zuiverste uiting van subimperialisme." Geconfronteerd met degenen die tegen deze karakterisering waren, voerde Marini argumenten aan die vandaag de dag sterker zijn geworden: “Is het Braziliaanse expansionistische beleid in Latijns-Amerika en Afrika, naast het zoeken naar markten, misschien niet een oefening in broncontrole? materialen - zoals mineralen en gas uit Bolivia, olie uit Ecuador en de voormalige Portugese koloniën in Afrika, het waterkrachtpotentieel van Paraguay - en, meer nog, de sluiting van de toegangsmogelijkheden tot deze bronnen voor potentiële concurrenten zoals Argentinië? [...] De export van Braziliaans kapitaal, voornamelijk via de staat (Petrobras, omgezet in Braziliaans Petroleum, worstelt om toe te treden tot het internationale oliekartel, evenals de voortdurende ontwikkeling van overheidsleningen in het buitenland), en ook van kapitaal in verband met financiële groepen om de rijkdom van Paraguay, Bolivia en de Portugese koloniën in Afrika exploiteren, om enkele voorbeelden te geven, wordt het niet gepresenteerd als een specifiek geval van kapitaalexport binnen het kader van een afhankelijk land als Brazilië?

Hij voegde ook een argument toe dat in de loop van de tijd werd versterkt: “Het zou goed zijn om niet te vergeten het versnelde proces van monopolisering (door de concentratie en centralisatie van kapitaal) dat de afgelopen jaren in Brazilië heeft plaatsgevonden, evenals het buitengewone ontwikkeling van het financiële kapitaal, voornamelijk vanaf 1968. " En tot slot sloot hij af met te stellen dat het voor revolutionair links essentieel is om bewust te worden van het sub-imperialisme: 'Om dit voorwoord af te sluiten, zou het nodig zijn om het belang van de studie van het sub-imperialisme voor de ontwikkeling van het Latijns-Amerikaanse revolutionaire beweging. "

In het debat dat in Porto Alegre over de nieuwe wereldorde plaatsvond, legde ik uit dat de Verenigde Staten natuurlijk de dominante en meest agressieve imperialistische macht waren. Op dit niveau is er geen vergelijking met Brazilië. Ik heb ook scherpe kritiek geleverd op het imperialisme van de Europese Unie. Dat belet niet dat Brazilië zelf een imperialistische mogendheid is, met de kenmerken van een perifere mogendheid. Ik geef de voorkeur aan de term "perifeer imperialisme" boven "sub-imperialisme", aangezien, sinds Ruy Mauro Marini zich bewust werd van het fenomeen, meer dan dertig jaar geleden, Brazilië autonomie verwierf ten opzichte van de Verenigde Staten. Tijdens de conferentie werd ik effectief bekritiseerd door leden van de PCdoB | 14 |, een partij die het beleid van Lula ondersteunt.

In werkelijkheid merkten we tijdens ons verblijf in Brazilië een duidelijk intolerante houding op van de aanhangers van Lula: zij wilden geen kritiek op zijn regering accepteren. Ik moet opmerken dat onder de andere sprekers die tijdens dit debat over de nieuwe wereldorde spraken, Patrick Bond uit Zuid-Afrika duidelijk de karakterisering van Brazilië als perifeer imperialisme steunde. Hij legde uit dat Zuid-Afrika zich in dezelfde situatie bevond als Brazilië en dat de BRIC's helemaal geen alternatief waren.

MTG: Gefinancierd door transnationale bedrijven die graag een 'groener' of menselijker imago willen creëren, gesteund door de politieke autoriteiten die het gebruiken als een electoraal campagnetool, sommigen denken dat het WSF al volledig is opgenomen door het systeem en dat er achteruit. Wat is je positie?

OB: Het is perfect mogelijk dat het WSF geleidelijk wordt geabsorbeerd door het kapitalistische systeem. Het WSF moet ook de convergentie versterken tussen alle bewegingen die samen actie willen ondernemen. Deze bewegingen zullen profiteren van de activiteiten van het Forum om tot afspraken te komen. Aan de andere kant zal de CADTM zijn actieve deelname aan de World Assembly of Social Movements (AMS) voortzetten, die in januari 2001 in Porto Alegre werd geboren ter gelegenheid van het eerste WSF.

M.T.G.: Kunt u ons er in een paar woorden aan herinneren waaruit deze Vergadering van sociale bewegingen bestaat? Aan de andere kant heb je net voor het Porto Alegre Forum deelgenomen aan een mondiaal seminarie over sociale bewegingen in São Paulo. Wat was het resultaat?

OB: De bijeenkomst van sociale bewegingen (AMS) vond plaats in het kader van het World Social Forum. Het belangrijkste kenmerk is dat het een open ruimte is die de constructie van een gemeenschappelijke agenda voor mobilisaties overweegt. Het bestaat uit een diverse groep sociale bewegingen en netwerken (Via Campesina, World March of Women, CADTM, Jubileo Sur, No Vox, vakbondsorganisaties, de Continental Social Alliance, COMPA, ATTAC, enz.), Die regionale en nationale doelstellingen die specifiek zijn, maar die gezamenlijk willen vechten tegen het kapitalisme in zijn neoliberale, imperialistische en militaire fase, tegen racisme en patriarchaat.

Tussen 21 en 23 januari 2010 kwamen in São Paulo verschillende sociale bewegingen die gedurende min of meer tijd aan de AMS hebben deelgenomen, bijeen in seminars met als doel de balans op te maken van de nieuwe internationale situatie, maar ook, en vooral, om kijk hoe je de verschillende aanwezige krachten kunt organiseren en een betere articulatie ervan kunt krijgen om de strijd op wereldschaal te versterken. De debatten benadrukten de ernst en multidimensionale aard van de systeemcrisis die momenteel wordt opgelegd, met name als gevolg van de militarisering en criminalisering van sociale bewegingen. In de actiestrategie was de belangrijkste beslissing ongetwijfeld te werken aan de realisatie van een aankomend seminar van de wereldvergadering van sociale bewegingen in Afrika, enkele maanden voor het WSF 2011, dat in januari 2011 in Dakar zal plaatsvinden. het is dubbel. Allereerst zal het proberen de communicatie en coördinatie op het Afrikaanse continent te versterken, met behoud van een mondiaal perspectief, aangezien het in feite een internationale ontmoeting zal zijn met de aanwezigheid van Afrikaanse, Amerikaanse, Aziatische en Europese sociale bewegingen. Vervolgens zal worden getracht de mobilisatie voor het volgende World Social Forum te stimuleren en ervoor te zorgen dat dit Forum een ​​positieve concrete impact heeft op sociale bewegingen en Afrikaanse strijd.

Maart 2010 - Olivier Bonfond, Éric Toussaint geïnterviewd door Marga Tojo Gonzales -Vertaald door Marga Tojo Gonzales

Opmerkingen

| 1 | Zie voor meer informatie over de balans van het Nairobi WSF
http://www.cadtm.org/Foro-Social-Mundial-de-Nairobi
http://www.cadtm.org/Contribucion-colectiva-a-los

| 2 | Het WSF werd in januari 2001 in Brazilië geboren. Er werden vijf bijeenkomsten van het World Social Forum georganiseerd (2001, 2002, 2003, 2005 en 2009). Het internationale secretariaat van het WSF is gevestigd in Brazilië. In Italië organiseerde de anti-globale beweging tussen 2001 en 2003 de grootste demonstraties (beginnend in Genua in juli 2001, met 500.000 demonstranten tegen de G8; het eerste Europees Sociaal Forum in november 2002, met 60.000 afgevaardigden en een demonstratie van 150.000 mensen en de mobilisaties tegen de NAVO, tegen de oorlog in Afghanistan en Irak tussen 2001 en 2003).

| 3 | Prodi, voormalig voorzitter van de Europese Commissie, leidde een regering (met in het bijzonder de deelname van de socialistische democraten en de partij van de communistische heroprichting, waaraan een groot deel van de leiders van het Italiaanse sociale forum was verbonden) die leidde voerde een liberaal sociaal beleid en handhaafde de aanwezigheid van het Italiaanse leger in Afghanistan. Dat werd gevolgd door een electorale mislukking van links, waar de twee genoemde partijen werden verslagen.

| 4 | “De internationale bijeenkomst van linkse partijen, gehouden in Caracas op 19, 20 en 21 november 2009, na het voorstel te hebben ontvangen van commandant Hugo Chávez Frías om de V Socialistische Internationale bijeen te roepen als een bijeenkomst van partijen, socialistische stromingen en bewegingen wereldwijd, waar we zullen in staat zijn om een ​​gemeenschappelijke strategie van anti-imperialistische strijd te harmoniseren, het kapitalisme te overwinnen voor het socialisme en de economische integratie van een nieuwe klasse, besluiten dit voorstel te waarderen, rekening houdend met de historische dimensie ervan, die een nieuwe internationalistische geest voorstelt "
http://www.psuv.org.ve/files/tcdocumentos/engagement.caracas.pdf

| 5 | Zetnet deed een internationale oproep voor een internationale V die enig succes kende. Zie in het Engels en Spaans:
http://www.zcommunications.org/newinternational.htm

| 6 | Zie Eric Toussaint "Toename van de agressiviteit van Washington tegen ALBA"
http://www.cadtm.org/Aumento-de-la-agresividad-de

| 7 | Om de verklaring te lezen en de ondertekenende organisaties te zien:
http://www.cadtm.org/America-Latina-y-el-Caribe-una

| 8 | web: http://cmpcc.org/

| 9 | Om het WSF-principeshandvest te lezen:
http://www.forumsocialmundial.org.br/main.php?id_menu=4&cd_language=3

| 10 | Volgens een studie uitgevoerd door Columbia Law School in 2007, zijn Companhia Vale DO Rio Doce, Petrobras SU, Gerdau S.A., EMBRAER en Votorantim Participaçoes S.A. de top vijf van Braziliaanse transnationale bedrijven met activa in het buitenland in 2006. De studie benadrukt het feit dat Brazilië, dankzij zijn transnationale ondernemingen, de tweede investeerder van de ontwikkelingslanden was in termen van buitenlandse directe investeringsstromen in 2006. Bovendien hebben de top 20 Braziliaanse transnationale ondernemingen activa in het buitenland voor een waarde van 56.000 miljoen dollar, wat komt overeen met meer dan de helft van de buitenlandse directe investeringen van het land. Deze twintig bedrijven produceren en verkopen voor ongeveer $ 30 miljard aan goederen en diensten in het buitenland en hebben 77.000 mensen in dienst. Ongeveer de helft is geconcentreerd in hun eigen regio, Latijns-Amerika.
http://www.law.columbia.edu/media_inquiries/news_events/2007/December07/brazil_multinat

| 11 | Sinds 2004 bezet MINUSTAH (United Nations Mission for Stabilization in Haïti), onder Braziliaans militair bevel, Haïti. De meeste Haïtiaanse linkse sociale bewegingen eisen de terugtrekking van deze militaire macht, die vóór de aardbeving uit iets meer dan 7.000 soldaten bestond, van wie 1.282 Braziliaanse.
http://www.un.org/en/peacekeeping/contributors/2009/feb09_5.pdf

| 12 | Deze structuur werd in 1943 opgericht om schepen in de Zuid-Atlantische Oceaan te beschermen en werd in 1950 afgebouwd. Op 1 juli 2008 werd de dienst officieel hervat.

| 13 | Ruy Mauro Marini, Underdevelopment and revolution, Siglo XXI Editores, México, (vijfde editie) 1974, hoofdstuk 1, blz. 1-25. De meeste van zijn geschriften zijn beschikbaar op: http://www.marini-escritos.unam.mx/

| 14 | PCdoB: Communistische Partij van Brazilië. De PCdoB-website geeft een vervalste versie van het debat dat plaatsvond in Porto Alegre en stelt bijvoorbeeld dat alle panelleden het standpunt van Soco Gomez steunden, terwijl Patrick Bond in feite het standpunt van Eric Toussaint over Brazilië en Zuid-Afrika deelde.
http://www.vermelho.org.br/noticia.php?id_noticia=123340&id_secao=8


Video: three little birds marley feat. gilberto gil live (Juni- 2022).


Opmerkingen:

  1. Jose

    Je hebt geen gelijk. Laten we het bespreken.

  2. Trymman

    besloot te helpen en stuurde een bericht op social media. bladwijzers. hopelijk stijgt de populariteit.

  3. Searbhreathach

    Volgens mij. Uw mening is onjuist.

  4. Husnain

    Het is een zeer waardevolle zin

  5. Nicson

    Ik las op de site (computerproblemen) positieve recensies over uw bron. Ik geloofde het niet eens, maar nu was ik persoonlijk overtuigd. Het blijkt dat ik niet bedrogen ben.

  6. Sasha

    Het spijt me dat ik u stoor, ik wilde ook uw mening geven.

  7. Nadiv

    Nou, nou, dacht ik.

  8. Gogami

    Ik denk dat je opgelicht bent.



Schrijf een bericht