ONDERWERPEN

Agrovenenos: het pact van de dood

Agrovenenos: het pact van de dood


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Door Diego Griffon B

Het model van chemische landbouw waarbij gifstoffen worden gebruikt voor voedselproductie, is diep geworteld in de landbouwcultuur. Het transitieproces van chemische landbouw naar duurzame landbouw wordt voor een groot deel bepaald door vier factoren: de houding van boeren, de macht van bedrijven, de houding van boeren, de positie van de overheid en de druk die zij uitoefenen.


De groene revolutie is naar voren gekomen als het centrale paradigma in de hedendaagse landbouw. Dit betekende onder meer een irrationele afhankelijkheid van het gebruik van gifstoffen voor voedselproductie. Er zijn meerdere bewijzen die wijzen op de negatieve gevolgen van het gebruik van deze chemicaliën. In Venezuela wordt momenteel de mogelijkheid overwogen om het gebruik van de gevaarlijkste van deze producten te verbieden.

U tekent met een kleine druppel bloed. - Faust (Goethe, 1808)

In de tweede helft van de twintigste eeuw sloot de mensheid een pact met een druppel bloed. In dit contract werden ons fantastische oogsten en een einde aan honger beloofd. Om deze voordelen te verkrijgen, hoefden we alleen precies de instructies op te volgen van wetenschappers die werden gesponsord door de Rockefeller Foundation. Deze wetenschappers gaven ons de opdracht om onze velden kunstmatig te maken. Volgens hen was het om onze problemen op te lossen alleen nodig om zaden te gebruiken met een hoog genetisch potentieel, overvloedige irrigatie, mechanisatie en… VERGIF.

Er zijn generaties verstreken sinds we dit pact hebben ondertekend, de oogsten zijn toegenomen, maar de honger is niet verdwenen. Honger is momenteel geen productieprobleem, het is een distributieprobleem. Het economische systeem dat de voedselmarkt beheerst, bepaalt dat deze gaan waar geld is, niet waar honger is, dit is het onderliggende probleem. Er is echter nog een ander probleem, misschien zelfs ernstiger. Het pact dat we hebben ondertekend, verschilt niet van het pact dat Fausto heeft ondertekend, het onze heeft ook onze toekomst in gevaar gebracht.

Onze adviseurs hebben ons nooit verteld dat de grote gewassen van vandaag ten koste gaan van de gewassen van morgen. Om eerlijk te zijn, ze waren zich ook niet bewust van deze situatie, maar het is ook waar dat ze niet geïnteresseerd waren om erachter te komen. De gevolgen van het pact dat we ondertekenden, lieten niet lang op zich wachten, Rachel Carson (1962) waarschuwde ons al vroeg voor de ecologische gevaren van het gebruik van gif om voedsel te produceren. Zijn waarschuwingen leidden tot de geboorte van de milieubeweging, maar markeerden ook het begin van de donkere kant van dit verhaal.

Carsons boek veroorzaakte een geweldige reactie van sectoren van de samenleving die gevoelig waren voor milieuproblemen. Het boek lokte ook een tegenreactie uit van de agrochemische bedrijven, die de patenten voor de beschuldigde gifstoffen bezaten. Hier houden onze adviseurs, de landbouwwetenschappers, op onschuldig te zijn. De wetenschappers sloten zich aan bij de belangen van de bedrijven, samenzweerderig tegen de belangen van de samenleving. Deze situatie werd duidelijk aan de kaak gesteld door Robert Van Den Bosch in een boek getiteld The Pesticide Conspiracy (1978). Zoals Paul Erlich in de laatste editie van het boek hekelt, is er helaas weinig veranderd sinds de eerste publicatie.

Wie durft aan een tafel in een restaurant te eten van een bord waarop een herbergier insecticide heeft gespoten? Toch is dit precies wat we dagelijks doen. Er zijn meerdere onderzoeksresultaten die de aanwezigheid van landbouwgifstoffen (in gevaarlijke concentraties) in ons voedsel aantonen. Sommige van deze onderzoeken zijn uitgevoerd in Venezuela (Prieto et al., 2002; Ettiene et al., 2006; Quintero et al., 2008), altijd met hetzelfde resultaat: we worden elke keer dat we eten vergiftigd!

De leugen die duizend keer wordt herhaald, zegt dat je geen overvloedige gewassen kunt produceren zonder het gebruik van gif. Het aannemen van deze onwaarheid lijkt een vereiste te zijn om in aanmerking te komen voor de graad van landbouwingenieur. Er is echter geen bewijs dat deze valse eed van Hippocrates ondersteunt. De overgrote meerderheid van de landbouwprofessionals parrot deze leugen, maar niemand kan concreet bewijs aanvoeren om dit te ondersteunen. Integendeel, er zijn meerdere wetenschappelijke werken die aantonen dat gelijke of grotere hoeveelheden voedsel kunnen worden verkregen zonder de noodzaak om gifstoffen te gebruiken (Stanhill, 1990; Badgley et al., 2008; Posner et al., 2008). De hersenspoeling is zo effectief geweest dat agronomen niet reageren op het meest welsprekende bewijs.

Het chemische landbouwmodel is diep geworteld in de landbouwcultuur, deze situatie dwingt ons creatief te zijn in onze strijd om de planeet te redden. Het transitieproces van chemische landbouw naar duurzame landbouw wordt grotendeels bepaald door vier factoren: de houding van boeren, de macht van agrochemische bedrijven, de positie van de overheid en de druk van consumenten. Door dit complexe scenario kunnen de onderliggende doelstellingen soms niet op korte termijn worden gerealiseerd. Soms moet je om daar te komen kleine, maar belangrijke stappen zetten.


Gezien de omvang van de hersenspoeling, is het voor veel boeren ondenkbaar om gewassen te produceren zonder hun toevlucht te nemen tot het gebruik van gifstoffen. In deze situatie is een alternatief in de strijd het bevorderen van de vervanging van het gebruik van de gevaarlijkste gifstoffen door andere met minder risico. Op deze manier wordt verwacht dat het een neerwaartse spiraal veroorzaakt in de belasting van pesticiden in onze bodem, water en lucht. Dit proces kan gepaard gaan met de vervanging van biologische producten door gifstoffen. Ten slotte kan dit proces ons leiden tot de introductie van agro-ecologische landbouw.

De agro-vergiften worden geclassificeerd op basis van hun gevaarlijkheid, de meest schadelijke worden geclassificeerd als 1a en 1b door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Producten 1b worden als zeer giftig beschouwd en worden herkend aan de aanwezigheid van een gele band op hun etiketten, terwijl producten die zijn geclassificeerd als 1a worden herkend als uiterst giftig en worden onderscheiden door een rode band. Een groot aantal van de gifstoffen die deze classificaties krijgen, is in andere landen verboden. Veel van deze gifstoffen zijn effectief in verband gebracht met vergiftigingen, vervuiling van watermassa's, achteruitgang van de biodiversiteit en zelfs sterfgevallen.

Gifstoffen 1a en 1b vertegenwoordigen zonder twijfel de ergste van de chemische landbouw. Een verbod op het gebruik ervan zou een belangrijke prestatie zijn. In Venezuela is er een juridische instantie die, indien correct geïmplementeerd, het gebruik van deze gevaarlijke stoffen kan verbieden. Concreet stelt de Magna Carta dat:

Gezondheid is een fundamenteel sociaal recht, een verplichting van de staat, die het zal garanderen als onderdeel van het recht op leven… (artikel 83).

Het is een recht en een plicht van elke generatie om het milieu te beschermen en in stand te houden ten behoeve van zichzelf en de toekomstige wereld. Iedereen heeft individueel en collectief het recht om te genieten van een leven en een veilige, gezonde en ecologisch evenwichtige omgeving… (artikel 127).

De staat zal duurzame landbouw promoten als een strategische basis voor een alomvattende plattelandsontwikkeling om de voedselzekerheid van de bevolking te garanderen… (artikel 305).

Evenzo zijn er in Venezuela specifieke wetten, ontwikkeld om het gebruik van gifstoffen te reguleren en om duurzame landbouw te bevorderen. Binnen deze wetten is de uitgebreide gezondheidswet voor de landbouw van bijzonder belang. Deze wet stelt dat het de taak van de overheid is:

Stel de principes en normen vast voor de toepassing van verantwoorde praktijken op het gebied van dier- en plantgezondheid, die zorgen voor een effectief beheer en gebruik van landbouwhulpbronnen met respect voor het ecosysteem, de biologische diversiteit en het genetisch erfgoed van de natie (artikel 2, cijfer 9).

Bescherm de biologische diversiteit en ecologische processen door te zorgen voor een gezond en veilig landbouwmilieu (artikel 2, cijfer 9).

Bevorderen en verzekeren van een rationeel, duurzaam en verantwoord gebruik van hydrobiologische hulpbronnen en de bescherming van ecosystemen… (artikel 2, cijfer 13).

De nationale uitvoerende macht moet, via zijn bevoegde organen en entiteiten, op ruime schaal de voorzorgsbenadering toepassen bij het beheer van een alomvattende landbouwgezondheid, om de soevereiniteit en veiligheid van landbouwproducten en levensmiddelen te behouden, in stand te houden en te beschermen. Wanneer er gevaar is voor ernstige of onomkeerbare schade, zal het ontbreken van absolute wetenschappelijke zekerheid of adequate wetenschappelijke informatie geen reden zijn om uit te stellen, stop dan met het nemen van maatregelen gericht op het behoud van het milieu ... (artikel 8).

Voorkom dat zoosanitaire controle en fytosanitaire beschermingspraktijken schade toebrengen aan de nuttige fauna en flora, biocontrollers, water, bodem, lucht en het milieu in het algemeen… (artikel 21, cijfer 9).

Om het economische en sociale model van de natie te transformeren, zal de nationale uitvoerende macht, via zijn bevoegde organen en entiteiten, agro-ecologie toepassen als wetenschappelijke basis voor duurzame tropische landbouw (artikel 49).

Geleidelijk voorkomen dat de productie, distributie, uitwisseling, commercialisering en het gebruik van giftige chemische inputs in de subsectoren: groente, dieren, bosbouw, aquacultuur en visserij; alsook pesticiden voor huishoudelijk, industrieel en volksgezondheidsgebruik, ter bevordering van processen, methoden en biologische producten die onschadelijk zijn voor soorten, ter verdediging van de biologische diversiteit en de primaire volksgezondheid van de bevolking (artikel 55, lid 3).

In het corpus van de Comprehensive Agricultural Health Law is ook bepaald dat vanaf 1 augustus 2009 een herevaluatieproces van geregistreerde producten zal worden geopend. Dit is zonder twijfel een historische datum en het is een geschikt moment om te eisen dat de commercialisering van producten geclassificeerd als 1a en 1b wordt verboden.

Het is belangrijk om te vermelden dat momenteel in het land slechts 77 producten geregistreerd zijn in categorie 1a en 92 in categorie 1b. Deze vertegenwoordigen amper 11% van het totaal aantal geregistreerde producten. Zelfs de meest radicale bondgenoten van de chemische landbouw zullen het erover eens zijn dat een dergelijke maatregel geen risico inhoudt voor de voedselzekerheid en soevereiniteit van het land. Een beslissing als deze kan echter het verschil betekenen tussen leven en dood voor grote aantallen kinderen in de velden en steden.

Een historische datum nadert, het is ieders verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat deze wordt gebruikt voor het welzijn van de natie. Degenen onder ons die hun zorgen over het gebruik van gevaarlijke chemicaliën delen, hebben de verantwoordelijkheid om de huidige situatie te helpen veranderen. Het bestaande wettelijke kader ondersteunt ons in onze ambities, maar het is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat de wet wordt nageleefd ... het is in onze handen om het pact met de dood te breken.

Diego Griffon B - Venezuela - juli 2009
http://agroecologiavenezuela.blogspot.com/

Bibliografie

- Badgley C., Moghtader, J., Quintero, E., Zakem, E., Chappell, J., Avilés-Vázquez, K., Samulon, A & Perfecto, I. 2007. Biologische landbouw en de wereldwijde voedselvoorziening. Hernieuwbare landbouw- en voedselsystemen.

- Carson, R. 1980. Silent Spring, Barcelona: Grijalbo.

- Ettiene, G. Ortega, S. Sepulveda, J. Medina, D. Buscema, I. Sandova, L. 2006. Dissipatie van organofosfor-pesticiden in groene ui (Allium fistulosum L), gekweekt in een geforceerd systeem genaamd "Barbacoas" Bull. Environ. Contam. Toxicol. 76: 415-421.

- Goethe, J. W. Faust. Madrid: Espasa-Calpé.

- Posner, J. L. Baldock, J O. Hedtcke, J. 2008. Organische en conventionele productiesystemen in de Wisconsin Integrated Cropping Systems Trials: I. Productivity 1990-2002. Agron J 100: 253-260.

- Prieto, A. Molero, D. Gonzalez, G. Ettiene, G. 2002. Persistentie van Methamidophos, Diazinon en Malathion in tomaten. Stier. 69: 479-485.

- Quintero, A. Caselles, M. J. Ettiene, G. Colmenares, N. G. Ramírez, T. Monitoring van residuen van organofosforbestrijdingsmiddelen in groenten van landbouwgebied in Venezuela. Bull Environ Contam Toxicol 81: 393-396.

- Stanhill, G. 1990. De vergelijkende productiviteit van biologische landbouw. Landbouw, ecosystemen en milieu 30: 1–26.

- Van Den Bosch, R. 1993. The Pesticide Conspiracy. RAAA.


Video: Curso sobre Manejo Agroecológico de Plagas. Introducción (Juli- 2022).


Opmerkingen:

  1. Machum

    Deze vrij goede zin is trouwens nodig

  2. Adriel

    Uw antwoord is weergaloos... :)

  3. Barend

    Ik kreeg het advies van een site met een enorme hoeveelheid informatie over een onderwerp dat u interesseert.

  4. Boulboul

    Geweldige zin

  5. Sigifrid

    Ik bedoel, je hebt niet gelijk. Voer in dat we het bespreken.



Schrijf een bericht