ONDERWERPEN

"Wanhopig op zoek naar de Rasquiña." Gevolgen van begassing



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Door * NRC Handelsblad

In Aponte, Colombia, is sinds de fumigatie van de Amapola-velden als onderdeel van de oorlog tegen drugs een alarmerend aantal kinderen ziek geworden. De wachtkamer staat vol met kinderen die huilen van de pijnlijke zweren op hun lichaam.

Wanhopig op zoek naar jeuk

"Dit is een epidemie. Sinds de begassing van de velden in het inheemse reservaat Aponte is 80% van de kinderen van de gemeenschap ziek geworden."

"Ik ben verdwaald", zegt de jonge dokter die in zijn eentje het gezondheidscentrum Aponte runt. De wachtkamer zit vol met kinderen die huilen van de pijnlijke zweren op hun lichaam.

Een kleine jongen is wanhopig op zoek naar jeuk, maar de dokter José Tordecilla moet zowel hem als zijn moeder op pad sturen. "Ik heb maar voor 10% van de kinderen medicijnen. Ik kan alleen de meest ernstige gevallen behandelen."

Even later, in zijn kantoor, zegt Tordecilla: "Dit is een epidemie." Sinds de begassing van de velden in het inheemse reservaat Aponte is 80% van de kinderen van de gemeenschap ziek geworden. Hij wijst naar de patiënten in zijn register: "Dit is een medisch drama." Koorts, diarree en ooginfecties begonnen na het sproeien, want daarvoor was ongeveer 10% van de kinderen ziek en leed aan normale ziektes zoals griep of bof.

Op 3 november begon de fumigatie in de 8000 hectare van het inheemse reservaat Aponte in het zuiden van Colombia (departement). Tien dagen achtereen bespoten de vliegtuigen het gebied met lange, blauwe staarten herbicide. Drie vliegtuigen, vergezeld van drie oorlogshelikopters, verschenen plotseling boven het hoge Andesgebergte.

De landbouwingenieur Luis Camoes heeft video-opnames gemaakt. "Kijk daar eens, ze ontsmetten de waterbron van de Páramo" -zegt hij-. De video laat zien en in een langzame vlucht fumigeert hij zijn lading boven de jungle. En het komt niet één keer terug, maar drie keer. Keer op keer strooit hij zijn gif over de bron. En niet slechts één, maar alle drie de waterbronnen hebben die behandeling ondergaan, merkt Camoes op.

De Verenigde Staten financierden en coördineerden het sproeiprogramma tegen de verhoogde productie van coca en papaver in Colombia en gebruikten altijd het herbicide Roundup. In de afgelopen twee jaar is een nieuwe en krachtigere chemische stof geïndiceerd. Een woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken bevestigde aan deze krant dat het Colombiaanse fumigatieprogramma ook het gebruik van de chemische stof Roundup Ultra omvatte, een verbinding waaraan oppervlakte-actieve stoffen zijn toegevoegd, vergelijkbaar met zeep en die gemakkelijk door planten worden opgenomen. De Amerikaanse woordvoerder bevestigde ook dat de Colombiaanse chemische stof Cosmoflux wordt gemengd met de Roundup Ultra. De hypothesen suggereren dat de toevoeging van deze oppervlakteactieve stoffen de oorzaak is van de nieuwe ziekten.

Washington ontkent dat de nieuwe chemicaliën de gezondheid in gevaar brengen. De begassing van illegale gewassen is een controversieel onderwerp. Colombia is het enige land ter wereld waar het plaatsvindt. Volgens de Amerikaanse autoriteiten is sproeien vanuit de lucht met herbiciden de enige manier om de productie van coca en papaver te beheersen. Critici wijzen erop dat deze maatregel de groei niet beïnvloedt en dat het milieu wordt aangetast.

In het gemeenschapshuis van Aponte zegt landbouwingenieur Luis Camoes, verwijzend naar de ontsmetting van de waterbronnen: "Dit is het einde van ons project" De herbebossing van het gebied van de drie bronnen van oorsprong van de rivieren die deel uitmaakten van een officieel programma.

Camoes en de bewoners hebben de bomen met paarden naar waterbronnen van bijna 3.000 meter hoog gesleept. De middelen kwamen van Plante, de Colombiaanse overheidsorganisatie die alternatieve ontwikkelingsprojecten financiert. USD 170.000? Ze zijn geïnvesteerd door de Plant in Aponte om mensen aan te moedigen hun papaverteelt te vervangen door legale gewassen. Het Plante-project was een op handen zijnde succes. "Er zijn hier vrijwel geen klaprozen", zegt Camoes. "Nu spuit de ene tak van de regering wat de andere heeft achtergelaten."

Op een dag door het gebied, wekt het een gevoel van melancholie op. Ondanks zijn kreupele been klimt het opperhoofd als een berggeit. Vanaf vijf uur 's ochtends leidt het inheemse opperhoofd ons langs smalle paden de heuvel op en de heuvel af. "En toen kwamen de vliegtuigen en helikopters en daarna was er niets meer van wat ik had", zegt Carlos, een boer die een boeket gedroogde planten in zijn handen houdt. Een gerimpelde bonenplant, witachtige yucca en een droog oor. Dit is wat er over is van het uitgeraste land. Hij is de zevende boer die we hebben bezocht. Maar het verhaal is altijd hetzelfde.

'Dokter, ze hebben al onze gewassen uitgerookt. Waar kunnen we nu van leven? Behalve maïs en yucca plantte Carlos een kleine partij klaprozen.' Ik hou er niet van. Maar het is het enige dat te koop is, "zegt hij, zittend naast zijn vrouw op de grond van hun ranch. Een paar marmotten lopen rond. Daarnaast bestaat het meubilair uit een canvas om te slapen en een bak om op een fornuis te koken. Net als de andere 700 boerengezinnen in Aponte, kweekt Carlos zijn partij papavers om boeken voor zijn kinderen, medicijnen of kleding te kopen. "We verbouwen zelf voedsel, maar voor andere dingen heb je geld nodig."

De fumigatie in november was echter niet de eerste voor de inheemse boeren van Aponte. In juni werden hun gewassen vernietigd, zeggen ze. Carlos had net een lening gekregen bij de plant en zijn papavergewassen werden vervangen door gerst. "Zelfs voordat de gerst ontkiemde, was hij doodgerookt", vertelt hij. Daarna ging hij terug naar zijn kleine klaprozenpartij.

Plante eiste dat hij één procent rente betaalde over de lening voor de vernietigde gerst. "Hoe zou ik dat kunnen doen mevrouw? Nu hebben we niet eens iets te eten. Hoe kunnen we een lening afbetalen?

We klimmen weer met de Chief. Opnieuw een kleine boerderij, opnieuw gewassen vernietigd. Het jonge boerenmeisje laat haar baby zien, haar geslachtsdelen zijn bedekt met zweren. 'Van de ontsmetting,' zegt de vrouw en schudt haar zwarte vlechten. Zelf presenteert ze een knop om haar mond. Hij heeft hoofdpijn, zegt hij, en brandende ogen. Ze denkt dat het komt door het vervuilde water. "Het is onmenselijk wat ze mijn volk aandoen", zegt de chef als we eindelijk bij de waterbronnen komen die hij ons de hele dag heeft willen laten zien. De bomen zijn wit. De lente droogde op. Klaprozen zijn nog niet zichtbaar in een breed veld. 'Waarom denk je dat ze ons water willen vergiftigen?' vraagt ​​hij, alsof niemand het antwoord weet.

In de populatie heeft de dokter niet veel vooruitgang geboekt met zijn patiënten. 'Ik ben maar een dorpsarts'. Hij stuurde een verzoek om medicijnen naar de provincie. Het verzoek is afgewezen. En hem werd verteld dat de ziekte die door de fumigaties werd veroorzaakt "een leugen" was. "Het lijkt erop dat iedereen verplicht is te zwijgen", zegt de dokter terwijl hij met zijn stethoscoop de zweren op de borst van een ander kind onderzoekt.

Later, in Bogotá, wordt duidelijk wat "leugens" betekent, gromt het hoofd van de anti-narcotica politie als we hem vragen commentaar te geven op wat we in Aponte hebben gezien.

'Je hebt niet gezien wat je hebt gezien. We hebben daar nog nooit ontsmet.' Hij weigert de video te bekijken en scheidt de foto's van zieke kinderen. "Het is vals! Het bewijs dat ze me brengen is vals", roept generaal Socha voordat hij ons uit zijn kantoor leidt. 'Kom hier niet om een ​​discussie uit te lokken. Ik sta niet toe dat u mij ondervraagt.'

Zijn eenheid is versierd met een illustratie van te grote spuitvliegtuigen. "Drugshandelaren" roept op tot kleine boeren die een kleine partij coca of klaprozen planten tussen hun gewone gewassen. En wanneer een bananenboom of een maïsplant wordt uitgerookt, is die volgens de generaal met opzet door de narcoguerrilla geplant om naïeve journalisten te misleiden. "Maar maak je nooit fouten?" We vroegen. "Nooit legale gewassen, een bos of een waterbron besproeien?" "Nooit." "Het is voor ons onmogelijk om fouten te maken", zegt de generaal, omdat ze luchtfoto's maken van het te ontsmetten gebied. Daarna nemen ze de coördinaten op en dan wordt alles met hulp van de Amerikanen geobserveerd. "Ze hebben geprobeerd ons hiervoor aan te klagen", zegt Socha. "Maar er is nooit een arrestatie geweest." Als we tegenwerpen dat het Colombiaanse gerechtelijk systeem is, laat de generaal zich overheersen door zijn emoties: "Ik weet niet wie ze zijn of wie ze heeft gestuurd om te twijfelen aan onze autoriteiten. Je onderschat onze wetten."

Volgens de Colombiaanse wetenschapper en fumigatie-expert Ricardo Vargas heeft de generaal op één punt gelijk: de constructie van het Colombiaanse fumigatieprogramma laat een zeer kleine foutenmarge toe. "Dit maakt de scène verschrikkelijk", zegt Vargas.

Fumigatie als strategie om het voortbestaan ​​van gemeenschappen te beïnvloeden? Dat zou ik niet denken.

* Artikel NRC HANDELSBLAD (Nederland)
"Wanhopig op zoek naar de KRAS" december 2000.


Video: De mislukte vakantie 2013 (Mei 2022).