ONDERWERPEN

Eer schuld?

Eer schuld?


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Door Eduardo S. Barcesat

Als er een ongelukkige uitdrukking is, in het Argentijnse geval, is het deze van "de schuld nakomen", omdat het lijkt alsof we dankbaar moeten zijn dat we niets anders kunnen doen dan voortdurend aanpassingen maken, de mensen tot wanhoop leiden, het genereren van een situatie van genocide, economisch en politiek, om de plunderende belangen van financieel kapitaal te behartigen. De uitdrukking die we, omgekeerd, voorstellen is die van "de schuld onderzoeken en herzien".

Het is tijd om te concluderen of we werkelijk schuldenaren zijn van de centrale landen en de internationale financiële polen. We moeten ook uit de schematische en antithetische formuleringen komen van 'de schuld nakomen' of 'de schuld niet betalen'. In het bijzonder stellen we voor dat de nationale overheid bv. aan de Argentijnse Federatie van Advocatenverenigingen, of aan de Law School van de Universiteit van Buenos Aires, het ontwerp van een gerechtelijke actie waarbij de geldige controleur wordt onderworpen aan toetsing, voor een internationale rechtbank, bevoegd, onafhankelijk en geschikt voor de so- Argentijnse buitenlandse schuld genoemd. In principe stellen wij voor dat deze rechtbank het Internationaal Gerechtshof in Den Haag is.

Schematisch gezien houdt de controle van de geldigheid van een rechtshandeling - net als bij het aangaan van een openbare lening - in dat wordt nagegaan of aan drie voorwaarden is voldaan, namelijk: a) bekwaamheid van de instantie die heeft besloten de lening af te sluiten; b) een passende procedure volgens de rechtsorde van toepassing; c) redelijkheid van de inhoud van de rechtshandeling.

In de terminologie van ons Hooggerechtshof van de Natie worden de eerste twee vereisten controle op legaliteit genoemd en de derde controle op redelijkheid. In alle gevallen is het een kwestie van onderzoek naar de geldigheid van rechtshandelingen; dat wil zeggen, zijn bestaan, zijn dwingende of dwingende karakter. Welnu, we vragen: wat is de bevoegde instantie en de gepaste procedure voor een rechtshandeling die verwijst naar het aangaan van leningen door de Argentijnse natie? Het antwoord staat natuurlijk in de nationale grondwet, en het is: het congres van de natie en door middel van een wet of resolutie die de uitdrukking van de wil van de wetgevende macht belichaamt.

De tweede stap is om u af te vragen: hoeveel van de leningsovereenkomsten zijn aangegaan door de bevoegde instantie en via de juiste procedure? Het is moeilijk om een ​​alomvattend antwoord te geven, maar we denken dat we gelijk hebben als we bevestigen dat er met tussenkomst van het Nationaal Congres maar heel weinig daden van de buitenlandse schuld van Argentinië zijn geregeld. Omgekeerd zijn de meeste handelingen die de Argentijnse buitenlandse schuld vormen, uitgevoerd door usurpanten - rovers - van politieke macht, of door lagere ambtenaren die afhankelijk zijn van de nationale uitvoerende macht.

De loutere ontevredenheid van deze twee materiële vereisten van de geldigheid van de rechtshandelingen, duidt naar onze mening op de absolute en ongezonde nietigheid van de daden van het aangaan van de schuld. Deze kwalificatie van absolute en ongezonde nietigheid vindt voldoende steun in de constitutionele leer die na de hervorming van 1994 in de nieuwe kunst is opgenomen. 36 van de Law of Laws. Volgens deze doctrine is niet alleen de usurpatieve daad van verplaatsing van de Grondwet en de bevoegdheden die eronder zijn gevestigd, maar alle daaropvolgende daden die worden opgelopen door de usurpator van politieke macht, zijn onhoudbaar ongeldig.

Er zal worden gezegd - gelukkige BAGLINI-theorie - dat als de constitutionele regeringen de door de usurpanten uitgevoerde daden hebben bekrachtigd, afgezien van de institutionele onhandigheid ervan, een dergelijke validatie de incompetentie van het orgaan en de ontoereikendheid van de gevolgde procedure om te regelen de wet legaal. Dat wil zeggen, als de begrotingswetten van de natie rentebetalingen en openbare schuldendiensten bevatten, vormt de goedkeuring daarvan de sanering van de gebrekkige handeling. Naar onze mening lijdt de BAGLINI-theorie aan een ondraaglijke epistemologische fout, namelijk te begrijpen dat wat nietig is, absoluut en ongezond, kan worden opgeschoond door de bevoegde autoriteit. Het zou hetzelfde zijn als beweren dat een arrestatie van een inwoner van de Argentijnse natie, waarbij een beroep wordt gedaan op de staat van beleg, opgelopen door een machtsovername, als gevalideerd kan worden beschouwd als, aan het begin van de democratische overgang, de criminele en patrimoniale dader verantwoordelijk voor de vrijheidsbeneming. De vrijheidsbeneming opgelopen door een usurpant is waanzinnig nietig. Ook het aangaan van externe leningen door een usurpant is onvoorstelbaar nietig. Omdat een buitenlandse autoriteit, natie, bank of monetaire entiteit niet onderworpen is aan de macht en kracht die door de usurpant wordt ingezet. Hij sluit daarom een ​​contract met een dief -dief van politieke macht-, zich bewust van zijn criminele toestand. Hij moet de gevolgen dragen van zijn medeplichtigheid aan en medeplichtigheid aan de politieke dief.

De eerste twee vereisten voor de geldigheid van rechtshandelingen worden dus gekenmerkt door het gebrek aan bekwaamheid van de instantie en de onuitvoerbaarheid van de procedures die zijn gevolgd om het contract op te stellen. Met controle op de legaliteit zou het voldoende zijn om het grootste deel van de Argentijnse buitenlandse schuld omver te werpen.

Laten we eens kijken naar de derde eis: die van de redelijkheid van de contracten. Hier bestaan ​​normatieve elementen en macro-economisch onderzoek naast elkaar. Een van de normatieve elementen waarmee het internationale gerechtshof rekening moet houden, zijn de verbintenissen die zijn vervat in de constitutionele preambule, in zijn art. 75, inc. 19 -nieuwe clausule over vooruitgang, waarin de notie van menselijke en sociale ontwikkeling is verwerkt-, en de internationale mensenrechtenverdragen opgenomen in een hiërarchie van constitutionele clausules (art. 22, CN), waaronder de formulering van punt 2.2 van het Internationaal Verdrag inzake economische, sociale en culturele rechten, waarin wordt gesteld dat niemand kan worden beroofd van wat essentieel is voor hun levensonderhoud. Aan deze elementen van ons nationaal recht moeten de uitspraken, verklaringen en internationale verdragen worden toegevoegd die verwijzen naar economische onafhankelijkheid en het recht op ontwikkeling van volkeren.

Bij het macro-economische onderzoek moet, zoals JOHN KENNETH GALBRAITH heeft gedaan, worden onderzocht hoeveel de derdewereldlanden jaarlijks aan de centrale landen overmaken in de vorm van betaling van royalty's, licenties, technologieoverdracht, knowhow, en hoeveel ze in dezelfde periode ontvangen in de vorm van externe leningen. Volgens deze vermaarde econoom is de verhouding dat voor elke dollar die in de vorm van een lening wordt ontvangen, het onderontwikkelde land in hetzelfde jaar twee tot drie dollar overmaakt vanwege technologische afhankelijkheid. In eenvoudige bewoordingen hebben we onze buitenlandse schuld meer dan eens betaald. Dezelfde auteur drukt bij zijn onderzoek van het economische panorama van de 20e eeuw zijn verbazing uit over de verschillende behandeling die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog aan de verslagen landen werd gegeven in vergelijking met die welke werd toegepast op de schuldenlanden. Ze kregen niet alleen de enorme schade door oorlogsschade geïnvesteerd, maar er werden ook enorme bedragen geïnvesteerd om de economieën van Duitsland, Italië en Japan weer op te bouwen. Hoe komt het dat de derdewereldlanden, die hulpbronnen en rijkdom hebben verschaft aan de rijke en ontwikkelde landen, een veel strengere politiek hebben toegepast dan de landen die de wereld verwoest hebben?

Terwijl een regering, ronduit dom en die wordt beschouwd als louter een leidinggevende klasse van de belangen van groot financieel kapitaal, ons dagelijks onderdompelt in ondraaglijke omstandigheden van levenskwaliteit, en een groeiend aantal van onze landgenoten uitsluit en marginaliseert van een fatsoenlijk leven, een echt libertair epos wacht ons. Dit is onze tweede onafhankelijkheid. Deze strijd wordt niet met wapens gestreden, maar door zich de juridische middelen toe te eigenen. Het noorden is gedefinieerd in de preambules van de internationale pacten die zijn opgenomen in de constitutionele hervorming (jaar 1994) "... mensen vrij van angst en ellende ..."

* Universiteitshoogleraar, Faculteit der Rechtsgeleerdheid, UBA

Al Sur del Sur REDH (Solidariteitsnetwerk voor mensenrechten)


Video: Die Schuld - Strafrecht AT 14 (Mei 2022).


Opmerkingen:

  1. Majinn

    Niet helder

  2. Anastagio

    welke stroom zal niet komen met! ..)

  3. Marcus

    En je probeerde hem te schrijven in de PS. Zo betrouwbaarder))

  4. Henry

    Er is een site over het onderwerp, die u interesseert.

  5. Parzifal

    verdomme, waarom zijn er nog zo weinig goede blogs? deze is buiten de concurrentie.



Schrijf een bericht