ONDERWERPEN

Een ethiek voor Moeder Aarde

Een ethiek voor Moeder Aarde


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Door Leonardo Boff

Dit gedrag is niet in overeenstemming met de cycli en ritmes van de natuur. De mens past zich niet aan de natuur aan, maar dwingt haar zich aan te passen aan hem en zijn interesses. De grootste belangstelling, al eeuwenlang dominant, richt zich op het vergaren van rijkdom en voordelen voor het menselijk leven door de systematische exploitatie van natuurlijke goederen en diensten, en van vele volkeren, vooral de inheemse volkeren.

De landen die dit proces domineren, hebben niet voldoende belang gehecht aan de grenzen van het aardesysteem. Ze blijven de natuur en de aarde onderwerpen aan een echte oorlog, ook al weten ze dat ze zullen worden verslagen.

De manier waarop Moeder Aarde de druk op haar onoverkomelijke grenzen laat zien, is door middel van extreme gebeurtenissen (langdurige droogte enerzijds en verwoestende overstromingen anderzijds; ongekende sneeuwval enerzijds en ondraaglijke hittegolven anderzijds).

Geconfronteerd met dergelijke gebeurtenissen is de aarde het duidelijke object van menselijke zorg geworden. De talrijke COP's (Conference of the Parties), georganiseerd door de VN, zijn nooit tot een convergentie gekomen. Alleen tijdens de COP21 in Parijs, gehouden van 30 november tot 13 december 2015, werd voor het eerst een minimale consensus bereikt, aangenomen door iedereen: voorkom dat de opwarming boven de 2 graden Celsius uitkomt. Helaas is deze beslissing niet bindend. Wie wil kan het volgen, maar er is geen verplichting, zoals werd aangetoond door het Noord-Amerikaanse congres, dat zijn veto uitsprak over de ecologische maatregelen van president Obama. Nu ontkent president Donald Trump ze botweg als zinloos en misleidend.

Het wordt steeds duidelijker dat de vraag ethisch en niet wetenschappelijk is. Met andere woorden, de kwaliteit van onze relaties met de natuur en met ons Gemeenschappelijk Huis was en is niet voldoende, maar eerder destructief.

Hij citeert paus Franciscus in zijn inspirerende encycliekLaudato Si: over de zorg voor het Gemeenschappelijk Huis (2015): «We hebben ons gemeenschappelijk huis nooit mishandeld en gekwetst zoals in de afgelopen twee eeuwen ... deze situaties lokken het gekerm uit van zuster Earth, die meedoet met het gekreun van de verlatenen van de wereld, met een rumoer dat een andere richting vraagt ”(Nr. 53).

We hebben dringend een regenererende ethiek nodig voor de aarde, die haar geschonden vitaliteit herstelt, zodat ze ons alles kan blijven geven wat ze ons altijd heeft gegeven. Het wordt een ethiek van zorg, respect voor hun ritmes en collectieve verantwoordelijkheid.

Maar een ethiek van de aarde is niet voldoende. Het is noodzakelijk om het te begeleiden met spiritualiteit. Het is geworteld in hartelijke en gevoelige rede. Vandaar de passie voor zorg en een serieuze toewijding van liefde, verantwoordelijkheid en mededogen aan het Gemeenschappelijk Huis, zoals het ook wordt uitgedrukt aan het einde van de encycliek van de bisschop van Rome, Franciscus.

De bekende en altijd gewaardeerde Antoine de Saint-Exupéry, in een postume tekst geschreven in 1943,Brief aan generaal "X" bevestigt met grote nadruk: «Er is maar één probleem, maar één: herontdekken dat er een isgeestelijk leven die nog steeds hoger is dan het leven van intelligentie, de enige die de mens tevreden kan stellen »(Macondo Libri 2015, blz. 31).

In een andere tekst, geschreven in 1936 toen hij correspondent was voorParijs soir tijdens de oorlog in Spanje, die is getiteldHet is noodzakelijk om het leven zin te geven, hervat hetgeestelijk leven. Daarin bevestigt hij: “de mens vervult zichzelf niet behalve samen met andere mensen in liefde en vriendschap. Mensen verenigen zich echter niet alleen door elkaar te benaderen, maar door op te gaan in dezelfde goddelijkheid. In een verlaten wereld zijn we dorstig om metgezellen te vinden met wie we ons brood kunnen delen »(Macondo Libri p.20). Aan het einde van deBrief aan generaal "X" concludeert: "Wat hebben we een God nodig!" (op. cit. p.36).

Inderdaad, alleenhet leven van de geest geeft volheid aan de mens. Het is een mooi synoniem voor spiritualiteit, vaak geïdentificeerd of verward met religiositeit.Het leven van de geest bovendien zijn het originele en antropologische gegevens zoals intelligentie en wil, iets dat tot onze essentiële diepgang behoort.

We weten hoe we voor moeten zorgenlichaam leven, tegenwoordig een ware cultuur met zoveel gymnastiekacademies. Psychoanalytici van verschillende neigingen helpen ons om voor depsyche leven, om een ​​leven te leiden met een relatief evenwicht, zonder neurose of depressie.

Maar in onze cultuur vergeten we praktisch te cultiverengeestelijk leven dat is onze radicale dimensie, waar de grote vragen zijn ondergebracht, het meest gewaagde droomnest en de meest genereuze utopieën worden uitgewerkt. Degeestelijk leven het voedt zich met niet-tastbare goederen zoals liefde, vriendschap, vriendschappelijk samenleven met anderen, mededogen, zorgzaamheid en openheid voor oneindigheid. Zonder degeestelijk leven we dwalen rond zonder gevoel om ons te leiden en het leven aangenaam en dankbaar te maken.

Een aardse ethiek houdt zichzelf niet lang vol zonder datsupplément d’ame wat is degeestelijk leven. Ze geeft ons het gevoel dat we deel uitmaken van Moeder Aarde van wie we moeten houden en voor wie we moeten zorgen.

2017-03-14


Video: 02- Gadishulli arabik në prag të profecisë - Dr. Imam Ahmed Kalaja (Mei 2022).